It's all about "action"

Een droom hebben zonder actie te ondernemen, blijft een droom.

Manifesteren, visualiseren,... zonder actie, vervaagt en wordt niets.

Het blijft hangen in een soort “ooit”, een plek waar alles mogelijk lijkt, maar waar niets echt gebeurt.

Acties en keuzes maken, zijn dé stappen om een droom waar te maken, ... Natuurlijk helpt de juiste mindset, want het is net dat "geloof" dat je aanzet tot actie. Maar geloof alleen is niet genoeg. Geloof moet vertaald worden naar doen.

Soms hebben we een droom en vullen we die meteen al in met allerlei obstakels. We zien alles wat fout kan lopen, alles wat we nog niet kunnen, alles wat ontbreekt. Zeker wanneer die droom groot voelt of ver weg lijkt, maken we hem in ons hoofd nog groter… en tegelijk onbereikbaarder.

Maar wat als die droom helemaal niet zo ver weg is?

Wat als het niet gaat over één grote sprong, maar over kleine, bijna onzichtbare stappen die je vandaag al kan zetten?

We denken vanuit ons verledenen vanuit wat we kennen. Of vanuit wat we al eens geprobeerd hebben — en misschien niet gelukt is. Daarom lijkt een droom vaak onmogelijk: omdat we hem bekijken met de bril van wie we gisteren waren.

En precies daar stroomt het niet...

Want actie vraagt niet dat je alles weet of dat je er zeker van bent. Actie vraagt alleen dat je beweegt, ondanks het niet-weten. Het zijn niet de grote plannen die het verschil maken, maar de kleine keuzes die je blijft herhalen. Die ene mail die je toch stuurt. Dat gesprek dat je aangaat. Die eerste versie die verre van perfect is, maar wel bestaat.

Actie brengt helderheid. Niet andersom. Die helderheid brengt vaak mee dat je iets "niet" doet in plaats van wel, dat die droom - waar je zo lang aan vasthield - eigenlijk niet dat is wat je er van had verwacht. En dat kan confronterend zijn, maar tegelijkertijd ook bevrijdend.

Die helderheid kan maken dat je beslist om iets niet te doen, in plaats van wel. Dat je stopt. Dat je bijstuurt. Dat je loslaat wat je dacht dat bij je hoorde.

En dat voelt soms als falen. Maar eigenlijk is het het tegenovergestelde.

Als ik voor mezelf een voorbeeld mag geven dan heb ik al 5 jaar het gevoel dat ik - vanuit mijn HR-achtergrond, iets wilde betekenen voor mensen. Ik wilde hen helpen om dichter bij hun energie te komen, om hun levensvisie te leven. Om hun job niet langer centraal te zetten, maar net te laten ontstaan vanuit wie ze zijn.

Alleen… de manier waarop dat “moest”, voelde nooit helemaal juist.

De klassieke coachingsmethodes — hoe waardevol ook — voelden voor mij te strak, te voorspelbaar, misschien zelfs een beetje… saai 😅 Alsof ik mezelf in een vorm moest duwen die niet helemaal de mijne was. En toch bleef dat idee van “coachen” hangen. Omdat ik dacht dat dat de vorm was waarin mijn verlangen moest bestaan.

Tot ik actie ondernam.

Ik schreef me in voor een opleiding “kunstzinnig dynamisch coach”. Vanuit nieuwsgierigheid. Vanuit het gevoel: misschien zit het hier ergens.

En net door die stap te zetten, werd iets heel duidelijk.

Coaching… op zich… is het niet voor mij.

Maar het kunstzinnige? Dat raakte alles.

Daar zat energie. Daar zat vrijheid. Daar zat ik.

En plots viel er iets op zijn plaats.

Misschien hoef ik mensen niet te coachen. Misschien hoef ik hen niets aan te leren, niets te sturen, niets te begeleiden in de klassieke zin.

Misschien mag ik gewoon creëren. Ruimte maken. Voorleven wat het betekent om je energie te volgen.

Want inspiratie ontstaat niet door uitleg. Maar door te voelen.

En zo ontstaat er, door actie, een nieuw pad. Niet omdat je het hebt uitgedacht, maar omdat je het hebt ervaren.

Dus ja… actie brengt helderheid. Maar niet altijd de helderheid die je verwacht.

Wel de helderheid die je nodig hebt.

We wachten vaak tot we “klaar” zijn. Tot we het gevoel hebben dat alles klopt. Maar klaar zijn is een illusie. Je bent pas klaar door te "doen".

En misschien is dat wel het spannendste — en tegelijk het mooiste.

Dat je jezelf onderweg tegenkomt. Dat je groeit in het doen. Dat je merkt dat wat eerst onmogelijk leek, stilaan vorm krijgt… gewoon omdat je bent begonnen.

Dus als er iets is dat al een tijdje in je hoofd zit, iets dat blijft terugkomen, iets dat zachtjes aan je trekt… Vraag jezelf dan niet af of je er klaar voor bent. Vraag jezelf af: wat is de kleinste "actie" die ik vandaag kan nemen?

En doe die! 💪🏼

Want daar begint alles.

“Clarity doesn’t come from thinking harder — it comes from moving.  Every action refines the path, even when it leads you somewhere unexpected.”