"Beleving"... een marketingwoord?

Ik ben opgegroeid op internaat. Twaalf jaar lang, waarbij het ritme van eten en drinken eigenlijk heel eenvoudig was. ’s Morgens koffie of thee. Bij het vieruurtje opnieuw koffie of thee. En bij de lunch of het avondeten… water. ...Plat en van de kraan 😅

In het weekend was ik thuis, maar daar zag het er eigenlijk niet anders uit. Frisdranken kwamen niet op tafel. Ofwel omdat het niet nodig was, ofwel — als ik eerlijk ben — omdat het gewoon te duur was. Wat er wel was, voelde bijna vanzelfsprekend. Zelfgemaakte ijsthee. Water. Koffie… met melk en suiker 😋 (meer melk dan koffie, maar soit 😂)

Het aanbod was beperkt, maar daar stond je toen niet bij stil. Het was gewoon zo.

De frisdranken die ik kende, waren Coca-Cola, Fanta, Tonic en Almdudler. Meer niet. Maar zelfs die spraken mij niet echt aan. Als adolescent vond ik ze vooral te zoet. Bier lustte ik niet en ik zat ook nog niet in een omgeving waar sterke dranken aanwezig waren. Want ja, je ging van zondagavond tot vrijdagavond naar het internaat...

Er was dus eigenlijk weinig tussenin.

Tussen koffie en alcohol… zat gewoon water.

Tot ik, ergens rond mijn afstuderen — en het moment waarop ik “losgelaten” werd uit het internaat 😂 — witte Martini ontdekte. Via die weg leerde ik ook witte wijn appreciëren. Met zoete cocktails als Pisang Ambon, Batida de coco en Gin Fizz heb ik ook even geëxperimenteerd. Niet omdat ik plots op zoek was naar alcohol, maar omdat het paste in de context. In het moment. In het erbij horen.

En dan kwam er iets nieuws.....Appeltiser.🍸

Niet te zoet. Licht bruisend. En vooral… geserveerd in een mooi glas.

Dat glas maakte het verschil voor mij althans...

Voor het eerst had ik het gevoel dat ik niet moest kiezen tussen meedoen of mezelf blijven. Terwijl anderen wijn of bier dronken, had ik iets in mijn hand dat klopte voor mij. Iets dat mij toeliet om deel uit te maken van het moment, zonder toe te geven aan iets wat niet bij mij paste. Dat was misschien de eerste keer dat ik echt voelde wat beleving was.

Niet het product op zich. Maar wat het met je doet.

Later besefte ik dat dit geen toeval was. Dat we mij toen aanzette om dit te drinken, niet zozeer de drank was, maar het gevoel errond. Het moment, het glas en de setting. Het feit dat ik me comfortabel voelde in mijn keuze. En dat is misschien exact waar alles vandaag naartoe evolueert.

Waar drinken vroeger eerder functioneel was, zien we vandaag een duidelijke verschuiving. Mensen drinken niet meer alleen om te drinken, maar om iets te ervaren.

Bij de ene is dit het glas en de inhoud, bij de andere is dit iets drinken van een bekend iemand... en bij nog anderen om er bij te horen.

Beleving is geen oppervlakkig begrip, maar iets dat zich afspeelt op verschillende niveaus. Het zit in wat je "proeft", in hoe je lichaam reageert, in hoe je je voelt tijdens en na het moment en waarschijnlijk nog het meest in hoe goed het aansluit bij wie "jij" bent.

In de drankensector wordt die verandering steeds zichtbaarder. Waar het vroeger draaide rond smaak, alcoholpercentage of prijs, verschuift de aandacht vandaag naar iets veel persoonlijker. Mensen stellen zich niet alleen de vraag of ze iets lekker vinden - wat op zich nog het belangrijkste is - maar ook wat het met hen doet. Of het hen energie geeft of net niet, en of het past binnen de manier waarop ze willen leven.

De beleving stopt niet aan het glas, maar is soms wel het glas. Ze gaat in ieder geval meestal verder in hoe je je voelt wanneer je thuiskomt, in hoe aanwezig je bent in een gesprek en in de helderheid van je hoofd de volgende ochtend. Waarschijnlijk is dat ook waarom zoveel mensen vandaag op zoek zijn naar alternatieven. Gewoon omdat ze iets anders willen ervaren. Iets dat hen toelaat om "aanwezig" te blijven, om te genieten zonder in te leveren en om keuzes te maken die niet alleen goed "voelen" om het moment zelf, maar ook nadien.

Misschien is dat wel de echte verschuiving.

Dat we niet langer drinken om te ontsnappen, maar om bewuster te beleven.

Dat een drankje geen automatisme meer is, maar een keuze.

En dat die keuze steeds vaker vertrekt van één simpele vraag:

Hoe wil ik mij voelen?

“We no longer drink to escape the moment… we drink to experience it more consciously."